ساخته شده با دل.

کافه هفت سالِ ۱۳۹۸ با یک دستگاهِ دست‌دوم و هفت میزِ چوبی باز شد. اسمش را از همان هفت میز گرفتیم؛ قرار بود جای کوچکی باشد که همه‌ی مشتری‌هایش را به اسم بشناسد، و هنوز هم همان است.

قهوه را از تک‌خاستگاه‌های ایران و آفریقا می‌خریم و هر هفته در همین‌جا رُست می‌کنیم. رُستِ اختصاصیِ هفت میانه است: نه آن‌قدر روشن که ترش بزند، نه آن‌قدر تیره که سوختگی بگیرد.

کیک و دسر را خودمان می‌پزیم، صبحِ همان روز. اگر آخرِ شب چیزی ته بساط نمانده باشد، یعنی روزِ خوبی داشته‌ایم.

هر فنجان را طوری دم می‌کنیم که انگار برای خودمان است.— باریستای کافه هفت